Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
210 5061651, 6944205673


  Ο όρχις βρίσκεται μέσα στο όσχεο (τη σακούλα δηλαδή που εμπεριέχει τους 2 όρχεις) και περιβάλλεται από μία ελάχιστη ποσότητα υγρού. Φυσιολογικά, αυτό παράγεται και επαναρροφάται συνεχώς, ώστε να μένει σταθερή η ποσότητά του. Σε κάποιες περιπτώσεις, το υγρό αυτό αυξάνεται, με αποτέλεσμα να υπάρχει διόγκωση στο όσχεο. Η συλλογή αυτή υγρού γύρω από τον όρχι ονομάζεται υδροκήλη και συνήθως εμφανίζεται μόνο στον έναν όρχι.
Η εμφάνιση υδροκήλης είναι πολύ συχνή στα νεογνά, και μάλιστα στον πρώτο χρόνο ζωής. Μπορεί, όμως, να εμφανιστεί και στα μεγαλύτερα αγόρια, καθώς και στους άντρες.

Συμπτώματα της υδροκήλης

  Συνήθως, η μόνη ένδειξη της υδροκήλης είναι μία ανώδυνη διόγκωση του ενός ή και των δύο όρχεων. Στους ενήλικες, αν πάρει μεγάλες διαστάσεις, δημιουργεί ένα αίσθημα δυσφορίας από το μεγάλο βάρος του όρχι.
Αν έχετε οποιαδήποτε διόγκωση στο όσχεο, θα πρέπει να επισκεφτείτε τον γιατρό σας.

Αίτια δημιουργίας της υδροκήλης

  Στα αγοράκια, η υδροκήλη μπορεί να σχηματιστεί κατά την ενδομήτρια ζωή. Οι όρχεις αρχικά είναι μέσα στην κοιλιά και σταδιακά κατέρχονται στο όσχεο, μαζί με ένα σάκο που τους περιβάλλει και ο οποίος περιέχει κάποια ποσότητα υγρού.
Το στόμιο του σάκου προς την κοιλιά φυσιολογικά κάποια στιγμή κλείνει, και το υγρό απορροφάται στο πρώτο έτος της ζωής. Σε κάποιες περιπτώσεις, αυτό δεν συμβαίνει, και το υγρό παραμένει στον χώρο μεταξύ οσχέου και όρχεως.
  Στους ενήλικες, υδροκήλη μπορεί να αναπτυχθεί ως αποτέλεσμα κάποιας φλεγμονής ή τραυματισμού του όρχεως, καθώς και ύστερα από χειρουργείο για κιρσοκήλη.

  Συνήθως, η υδροκήλη είναι εντελώς ακίνδυνη και, εφόσον δεν πάρει σημαντικές διαστάσεις, δεν επηρεάζει τη γονιμότητα.
Ωστόσο, θα πρέπει να αποκλειστεί ότι δεν προκλήθηκε από κάποια πιο σοβαρή πάθηση, όπως φλεγμονή ή καρκίνος των όρχεων.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Το ιστορικό και η κλινική εξέταση από τον γιατρό σας, στις περισσότερες περιπτώσεις, αρκούν, για να τεθεί η διάγνωση της υδροκήλης.
Επίσης, ο Ουρολόγος κατά την κλινική εξέταση, με την τοποθέτηση ενός μικρού φακού στο όσχεο, μπορεί να διαπιστώσει ότι πρόκειται για υγρό και όχι για κάποια άλλη πάθηση.
Αν χρειαστεί, θα σας συστήσει να κάνετε ένα υπερηχογράφημα όρχεων, το οποίο θα επιβεβαιώσει τη διάγνωση και θα αποκλείσει άλλες παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν διόγκωση του οσχέου.

Θεραπεία της υδροκήλης

  Για τα βρέφη συστήνεται απλή παρακολούθηση, γιατί συνήθως η υδροκήλη εξαφανίζεται μέσα στον πρώτο χρόνο ζωής.
Επίσης, και στους ενήλικες υπάρχει πιθανότητα να εξαφανιστεί μέσα στο πρώτο εξάμηνο.
Η υδροκήλη απαιτεί θεραπεία, μόνο αν είναι αρκετά μεγάλη και προκαλεί δυσφορία, και γίνεται χειρουργικά.

  Πλαστική αποκατάσταση της υδροκήλης
  Η πλαστική αποκατάσταση της υδροκήλης είναι η χειρουργική επέμβαση, κατά την οποία ανοίγεται και αναστρέφεται ο σάκος του όρχεως, επειδή έχει μαζευτεί υγρό μέσα σε αυτόν. Αυτό μπορεί να συμβαίνει μόνο στο ένα ημιόσχεο ή και στα δύο. Με αυτόν τον τρόπο, αποφεύγεται μελλοντικά η συλλογή νέου υγρού μέσα στο όσχεο.
Δεν απαιτείται καμία ιδιαίτερη προετοιμασία, με εξαίρεση την περίπτωση κατά την οποία ο άνδρας λαμβάνει αντιπηκτική αγωγή. Τότε, η αγωγή πρέπει να διακοπεί για κάποιες ημέρες πριν από το χειρουργείο, και κατά περίπτωση ο ιατρός σας μπορεί να σας αντικαταστήσει την αντιπηκτική αγωγή με ενέσεις στην κοιλιακή χώρα. Σε περίπτωσης ασθενών με χρόνια νοσήματα, όπως σακχαρώδης διαβήτης, αρτηριακή υπέρταση και άλλα, οι θεράποντες ιατροί φροντίζουν να είναι ο ασθενής ρυθμισμένος πριν από το χειρουργείο.
  Η επέμβαση γίνεται με ραχιαία ή γενική αναισθησία. Με μία τομή μερικών εκατοστών στο ημιόσχεο, όπου υπάρχει η υδροκήλη, αποκαλύπτεται και παρασκευάζεται ο σάκος που περιλαμβάνει το υγρό. Ακολουθεί πλήρης διάνοιξη του σάκου και αναρρόφηση του υγρού. Στη συνέχεια, αναστρέφεται ο σάκος και αποκαλύπτεται ο όρχις. Αφαιρείται με το ψαλίδι το περιττό τοίχωμα του σάκου, και τα τοιχώματα ράβονται μεταξύ τους πίσω από τον όρχι. Ο όρχις τοποθετείται ξανά μέσα στο όσχεο, ενώ δίνεται προσοχή στο να μη συστραφεί ο άξονάς του. Ο μέσος όρος νοσηλείας είναι μία ημέρα.
Μετά την επέμβαση
•    Παίρνοντας εξιτήριο, θα λάβετε οδηγίες:
•    Αν παίρνατε αντιπηκτικά, για το πότε είναι ασφαλές να τα ξεκινήσετε ξανά.
•    Για το πότε μπορείτε να ξεκινήσετε έντονη σωματική δραστηριότητα και να επιστρέψετε στην εργασία σας.
•    Για την αντιβίωση που θα λάβετε μετεγχειρητικά.
•    Για την μετεγχειρητική φροντίδα του τραύματος.
•    Αν υπάρχουν μη απορροφήσιμα ράμματα, θα πρέπει να τα αφαιρέσετε σε 7 με 10 ημέρες μετά το χειρουργείο.                  

  Η ανάρρωση είναι γρήγορη, και ο ασθενής εξέρχεται την επόμενη μέρα από το νοσοκομείο. Θα πρέπει, όμως, το όσχεο να διατηρηθεί ψηλά προς τους όρχεις για μια περίοδο περίπου 2 εβδομάδων.
Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση ειδικού τύπου εσωρούχου, που ονομάζεται σπασουάρ και φέρει μικρή θήκη, όπου τοποθετούνται οι όρχεις.
  Εναλλακτικά, μπορεί να γίνει αναρρόφηση του υγρού με βελόνα –μία παρέμβαση που γίνεται στο ιατρείο–, σε άτομα υψηλού διεγχειρητικού κινδύνου (π.χ. ασθενείς με σοβαρά καρδιοαναπνευστικά προβλήματα ή σε αντιπηκτική αγωγή που απαγορεύεται να διακοπεί).